16x dit wil je niet tijdens een bevalling…

door Lidian

Partners en bevallingen… de één weet precies wat hij moet doen en de ander staat erbij en kijkt ernaar. Ja, als je vrouw je vraagt of je wat kan doen, DOE het dan ook. Voor een vrouw is er niks vervelender dan zich te ergeren aan de mensen die haar horen te steunen tijdens de bevalling. Toch komt het voor. Vaak, heel vaak. Lees en huiver…

Wat vooral niet te doen

Als vrouw hoop en verwacht je dat je iets hebt aan de mensen die je tijdens je bevalling om je heen duldt. Nou, mooi niet dus. Dus vrouwen, choose wisely! Het is fijn als je partner gewoon doet wat je vraagt, aangezien jij het kind al 9 maanden hebt gedragen en ook nog eens ligt te creperen van de pijn. EN NEE MANNEN, jullie snappen de helse pijn niet, dus begin daar ook vooral niet over. Er zijn natuurlijk nog een aantal dingen waar jullie beter niet over kunnen beginnen of kunnen doen… Wij hebben een aantal ervaringen die nogal wat ergernis opleverden op een rijtje gezet.

Ja, dit deed hij echt…

1. Een vriend vertelde mijn man dat de bevalling nogal lang kon duren en hij had nog wel een boek liggen voor hem. Mijn man had het boek nog niet opgehaald en zijn vriend belde omdat hij het boek anders wel even langs kon brengen. Alleen was de bevalling toen al in volle gang, of eigenlijk, al op z’n einde. En wat deed mijn man? Die nam natuurlijk – vlak nadat ons kleintje geboren was – de telefoon op. De vriend hoorde door de telefoon de verloskundige vragen: ‘papa, knipt u de navelstreng door?’

2. Daar lag ik dan te creperen van de pijn en schreeuwend de weeën onder controle te houden tijdens een enorme weeënstorm. Mijn man laat vervolgens mijn hand los omdat hij ‘zo’n honger’ heeft. Hij pakt vervolgens een broodje ei erbij en gaat lekker naast mij lopen schransen… Wat een enorme stinklucht, ik kon hem wel slaan.

3. Ook mijn man deed iets verschrikkelijk stoms. Terwijl ik boven op bed lag te bevallen moest mijn man ‘even naar beneden’. Het duurde ondertussen wel erg lang voordat hij terugkwam. Ik vroeg de verloskundige of zij even kon kijken waar hij bleef. Nou, meneer zat beneden gewoon rustig een spelletje te spelen op zijn Playstation 3.

4. Mijn vliezen waren ondertussen gebroken, maar mijn man liet mij gewoon wachten. Hij moest en zou het einde van de film zien. En als klap op de vuurpijl zei hij ook nog: “Je weet wel het moment uit te kiezen hé?!”

5. Je kent het spel vast wel; Pokémon. Mijn man dacht even leuk Pokémons te gaan vangen op het moment dat ik ons kind eruit lig te persen. Niet te geloven hé?!

6. Bij ons eerste kindje duurde het bijna drie dagen voordat zij er was. Toen de tweede op komst was en ik beginnende weeën had, ging manlief ook gewoon naar zijn werk. Want tsja, bij de eerste duurde het bijna drie dagen dus waarom zou het bij de tweede snel gaan? Manlief kwam aan op z’n werk, en kon direct weer met spoed naar huis komen omdat de kleine er ineens al aan kwam (na drie keer persen was ze er al). Het was even spannend of hij er wel op tijd zou zijn, but he made it on time!

7. Hij keek mij al continu aan als of hij wat ging vragen. Ik lag op het ziekenhuisbed met een stuk of 4 kussens, de enige manier waarop ik een beetje normaal kon zitten. En ja hoor, na een tijdje zegt mijn man doodleuk: “Mag ik ook een kussen? Je hebt ze echt niet allemaal nodig. Kom op zeg, stel je niet zo aan.”

En als je dacht dat het niet erger kon, deed hij dit ook nog…

8.  Na een heftige bevalling van meer dan 27 uur, werd uiteindelijk onze dochter geboren. ‘Wauw ik heb enorm veel bewondering voor je, je hebt het echt heel goed gedaan’, zei de gynaecoloog. Nog voor ik kon reageren, hoorde ik naast me: ‘Nou, dank u wel…’

9. ’Mijn man wist niet dat de meeste kindjes met hun gezicht naar beneden worden geboren. Na alle bevallingsboeken die ik hem had gegeven, had hij zich tóch niet goed ingelezen… Toen onze dochter werd geboren schreeuwde mijn man: “OH MIJN GOD. ZE HEEFT GEEN GEZICHT.”

10. Mijn man is normaal niet zo’n dramaqueen, maar tijdens een weeënstorm had hij het lef om mij te zeggen “Weet je wel hoe zwaar deze bevalling is voor mij?”

11. Hij was enorm lief voor mij tijdens de bevalling en moedigde mij dan ook gedurende de bevalling continue aan. Op een gegeven moment zei hij: “Goed zo, ik zie het hoofdje al! Wat doe je nou? Je zuigt hem weer terug naar binnen!” Achteraf hebben we er vreselijk hard om gelachen.

12. Ik was nogal uitgescheurd na het krijgen van ons eerste wondertje, waardoor de gynaecologe mij moest hechten. Tijdens het hechten riep mijn man: “Hé, laat je wel nog een beetje ruimte over voor mij?” Ik schaamde me rot.

13. Mijn partner moest en zou hoe dan ook een belangrijke voetbalwedstrijd kijken, terwijl ik lag te vergaan van de pijn… Hij had meer oog voor de tv en de voetbal dan voor mij, ik ergerde mij mateloos aan hem.

14. Van alle dingen die je man kan zeggen, zei de mijne: “Schat, we doen dit samen.” Uhuuu….

15. Tijdens mijn enorm heftige weeënstorm waarbij ik spugend boven een teiltje hing, bedacht mijn man dat hij ineens honger had. Hij vond het dan ook wel een goed idee om een frikandel te gaan bakken… 

16. Elke keer wanneer ik in dikke paniek was – want ja ik dacht dat het noooit zou passen – schreeuwde ik”: “Ik kan dit niet! Dit kan écht niet hoor.” Mijn man zei keer op keer: “Jahoor, het kan écht! Jij kan het!”. Eigenlijk heel goed bedoeld, maar op dat moment kon ik het echt niet uitstaan, want had hij ooit een meloen geprobeerd uit te poepen?! Nee, dat dacht ik ook. 

En soms, heeel soms hebben mannen toch een beetje gelijk

Een lange tijd voordat ik überhaupt uitgerekend was, vertelde mijn man mij precies op welke dag onze kleine geboren zou worden. Ik trok mij er niks van aan en we gingen gewoon naar het geplande familieweekend. Overdag waren wij gezellig naar de kermis, hebben een lekker hapje gegeten en in de avond wilde mijn man alvast de klossen onder het bed vastmaken. Ik vond het een beetje overdreven, maar ik ging er maar in mee. ’s Avonds werd ik toch een beetje misselijk en moe… Mijn man stond erop dat we de verloskundige zouden bellen, want hij had gedroomd dat ik heel snel zou bevallen, zonder veel weeën en pijn. Beetje gek vond ik het, maar goed de verloskundige zou toch even een kijkje komen nemen. De verloskundige keek – voor mijn  gevoel maar een paar seconden – en zei: “Ik zie het hoofdje al, persen maar!” Wij hebben een prachtig zoontje gekregen en ja… PRECIES op de dag die mijn man had voorspeld. 😉

Voor alle toekomstige mama’s hopen we natuurlijk dat jouw partner dit niet doet, dus laat je partner dit vooral lezen! Dan is hij alvast voorbereid op wat hij in elk geval NIET moet doen.

Heeft jouw partner tijdens het bevallen ook iets gedaan wat écht niet kon? Laat het ons weten in de comments.

Ga je bijna bevallen? Dan is dit misschien ook wat voor jou.

 

Reageer

Jouw e-mail wordt niet zichtbaar gemaakt op de website,
velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.