Alles over s-s-s-s-stotteren

door Gastblogger

Veel kinderen stotteren een periode tussen hun tweede en vijfde levensjaar. Bij sommige kinderen gaat het vanzelf over, bij anderen niet: dan spreken we van stotteren. Wij zoeken uit wat het is en wat je er aan kan doen.

Wat is stotteren?

Stotteren is niets anders dan niet vloeiend praten – wellicht ken je het ook als hakkelen, stamelen of schutteren. Er zijn een aantal kenmerken die kinderen moeten hebben, voor we van stotteren kunnen spreken. Hierbij is het zo dat de nadruk bij elk persoon anders ligt. Elk kind (en elke volwassene) heeft dus een eigen manier van stotteren. Kenmerken zijn:

– Woorden met spanning uit de mond persen
– Emotionele spanning bij het praten
– Fysieke spanning bij het praten – knipperen met de ogen, lippen op elkaar persen, etc.
– Woorden of klanken vermijden.
– Woorden, klanken of lettergrepen verlengen of herhalen
– Situaties vermijden omdat ze bang zijn om te gaan stotteren

Wat is de oorzaak?

Praten is een hele ingewikkelde vaardigheid. Gedachten, ideeën en gevoelens moeten worden omgezet in taal en deze taal wordt omgezet in zogenaamde spraakbewegingen. Wist je dat er meer dan 100 spieren door zenuwbanen worden aangestuurd om op precies het juiste moment de juiste beweging te maken met de juiste snelheid en de perfecte hoeveelheid kracht. Hier is een strakke coordinatie en timing voor nodig. Bij mensen die hakkelen is deze timing niet goed genoeg afgesteld. Er is nog weinig wetenschappelijk onderzoek gedaan naar waarom dit bij sommigen vanzelf overgaat en waarom het bij anderen blijvend is. Maak jij je zorgen, ben je gespannen of geïrriteerd over de spraakontwikkeling van jouw kind? Dan kun je altijd aan de bel trekken bij het consultatiebureau, de logopedist of een andere deskundige.

Stotterfeitjes

– 75% van de kinderen ‘geneest’ zonder behandeling van het stotteren
– Bij jongens en mannen komt stotteren vier keer vaker voor dan bij meisjes en vrouwen
– Ongeveer 5% van alle kinderen maakt een periode van ‘onvloeiend’ spreken door.
– Van deze 5% blijft ongeveer 1% het ook doen als ze volwassen zijn
– In Nederland zijn er ongveer 175.000 stotteraars, waarvan er 20.000 ernstig stotteren.

Vormen van therapie

Bij (jonge) kinderen zijn er vier vormen van therapie mogelijk. Hier vind je de verschillende vormen kort uitgelegd:

  1. Indirecte therapie: Ouders krijgen tips van de logopedist of stottertherapeut. Hoe kunnen ze met het stotteren omgaan en waar moeten ze op letten. Ouders worden gecoacht door een deskundige om het kind zelf te begeleiden.
  2. Directe therapie: De deskundige (een logopedist/stottertherapeut) werkt zelf met het kind. Door middel van spelletjes en oefeningen krijgt het kind technieken aangeleerd die een vloeiende uitspraak uitlokken.
  3. Combinatie: de indirecte en directe therapie worden met elkaar gecombineerd.
  4. Niet reguliere behandelmethoden (meestal voor volwassenen). Deze behandelmethoden zijn ontwikkeld door mensen zonder beroepsgerichte opleiding. Vaak zijn het wel ervaringsdeskundige. De therapie bestaat uit een standaardaanpak die op alle deelnemers wordt toegepast.

Heb jij zelf ervaring of stotterde/stottert jouw kind? We zijn nieuwsgierig naar jouw ervaringen. Heb je misschien tips voor andere ouders?

Bron: Nederlandse Federatie Stotteren

Bron: Demosthenes

Reageer

Jouw e-mail wordt niet zichtbaar gemaakt op de website,
velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.