Ode aan de papa’s, zij maken het verschil

door Gastblogger

Dat goede moeders onmisbaar zijn dat weten we allemaal, maar goede papa’s maken het verschil. Zij spelen zo’n belangrijke rol in het leven van onze kinderen. ‘Wij moeders’ voelen ons ontzettend verantwoordelijk voor eigenlijk alles. Vaders lijken wat minder die verantwoordelijkheid te voelen of ze maken zich in ieder geval niet zo heel druk. Maar soms vergeten ze hoeveel ze onbewust mee geven.

Neem nou mijn lieve vader. Dat is er één uit duizenden by the way! Hij heeft me onder andere de liefde voor muziek meegegeven. Elk jaar maakte we een rit van pak hem beet zo’n 2400 kilometer, van Nederland naar España en dat aircoloos. Het was elk jaar opnieuw een horror autorit, maar hij knalde een cassettebandje in de autoradio en Carlos Santana en Jimmy Hendrix gierde door onze Opel. Met mijn broer naast me die de hele weg luchtgitaar speelde, was deze belachelijk, misselijkmakende rit toch nog een feestje.

Ook leerde hij me vanaf het moment dat ik mijn eerste stapjes zetten mijn eerste grote liefde kennen, namelijk dansen. Ik mocht dan met mijn minivoetjes op zijn voeten staan en samen maakten we de beste moves. Beetje bij beetje leerde hij mij spelenderwijs te dansen. Maar wat hij niet wist, is dat hij me leerde vertrouwen en lief te hebben. Ik voelde me een ware artiest, als J.Lo op het podium, en genoot van elke danspas die we zetten.

Mijn vader die het geduld van de wereld heeft, vierde poppenverjaardagen met mij. Ik zette hem buiten op de galerij zodat hij aan kon bellen alsof hij echt bij mij en mijn poppenkinders op visite kwam. Hij speelde het spel van het begin tot aan het moment dat hij er weer uit gezet werd, mee. Zo leerde hij me om mijn fantasie te ontwikkelen (waar ik af en toe een beetje in doorsla). Zo denk ik dat ik DE klusvrouw van het universum ben. Schilderijen ophangen, fietsbanden plakken, oude meubels opknappen, etc. Ik moest vroeger altijd meekijken als hij aan het klussen was en het niet wagen om te zeggen dat ik belangrijkere dingen te doen had. Hij zei altijd: “Opletten! Je moet onafhankelijk worden voor later.”

Mijn lieve stoere vader was ook heel acrobatisch ingesteld. Hij ging dan op zijn hoofd staan en man man man, wat vond ik dat cool. “Ik wil dat ook papa,  maar ik kan het niet.” Als hij me dit hoorde zeggen, keek hij me alleen maar aan en ik wist dan meteen dat ik voor een missie had gezorgd. Hij pakte een kussen, legde die op de grond tegen de muur aan en samen gingen we net zolang door totdat ik het eindelijk door had (en knetterde van de hoofdpijn.) Hij zorgde voor zelfvertrouwen. ‘Je kan alles zijn wat je wilt, als je het maar graag genoeg wilt.’ Dat was zijn les!

Toen ik wat ouder was en met jongens thuis kwam, zei hij alleen maar: “Als hij verliefd is op jouw hart én ziel, dus op wie jij echt bent, pas dan kun je hem vertrouwen. Dikke bullsh** vond ik het, want hoe word je nou in hemelsnaam verliefd op iemands hart én ziel… “Duh pap!” Maar God, wat had hij een gelijk en wat is mijn hart vaak gebroken geweest omdat ik niet wilde luisteren. Kortom, vaders doen er echt toe. Daar waar moeders zorgen en zich zorgen maken, zijn de papa’s er om per ongeluk de meest wijze en essentiële lessen in het leven mee te geven. Dank jullie wel hiervoor lieve papa’s en in het bijzonder mijn eigen liefdevolle, knotsgekke, fantasierijke papa. Mijn maatje zolang als dat ik hem ken.

Heb jij ook een vader waar je vreselijk trots op bent of is jouw partner een geweldige vader? Laat het me weten via de comments hieronder!

 

Lees ook deze prachtige blog van Ana: Vakantie zonder kindjes

Gastblogger AnaAna is 34 jaar jong en heeft twee dochters. Ze is van origine Spaans en beschikt dan ook over een flinke portie pit. Mensen om haar heen vinden haar soms irritant perfectionistisch en denken dat ze op z’n minst een vorm van OCD en ADHD heeft. Sinds een jaar schrijft zij met veel humor over de avonturen met haar kinderen.

Vertel 't ons 2 reacties

  1. Wat herkenbaar! Ik kom uit een gezin met alleen maar meisjes, maar onze vader keerde ons banden plakken, klussen, en toen wij onze rijbewijs hadden, banden verwisselen olie pijl nakijken etc. Hij zei zulke dingen gebeuren als ik er niet ben, je moet jezelf kunnen redden! En zo is het!

    1. Wat zijn we dan gezegend met zulke kanjers van vaders he….leuk om jou reactie te lezen x Ana

Reageer

Jouw e-mail wordt niet zichtbaar gemaakt op de website,
velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.