Peuterpubertijd: hoe ga je ermee om?

door Bregje

Peuters: ze kunnen onwijs lief zijn, maar soms ook een tikkeltje eigenwijs en drammerig. Heeft je peuter zijn zin niet gekregen? Loopt hij vervolgens stampvoetend door de kamer of moet je voor de zoveelste keer in de supermarkt uitleggen dat er ook vandaag geen snoep op het menu staat? 😉 Word je er soms he-le-maal gek van, ook al is je liefde voor deze kleine peuter nog zo groot? Snappen we! En je bent echt niet de enige moeder die zich soms afvraagt hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Wij zochten voor je uit wat het inhoudt en hoe je door deze peuterpuberfase heen komt!

Wat is peuterpubertijd?

Peuterpubertijd, ook wel een synoniem voor het woord ‘nee’. Een fase waarin je peuter op bijna alles ‘nee’ zegt. Herkenbaar? 😉 Het begint als je peuter anderhalf á twee jaar oud is, dan is het feest begonnen en ontdekt je peuter maar al te graag dat hij een eigen willetje en mening heeft. “Zelluf doen”, hoera voor voor zelfstandigheid! Een fase van bijna tweeënhalfjaar waarin je peuter lekker aan het ontdekken is wat kan en wat niet kan. Helaas gaat dit ook vaak gepaard met driftbuien om maar al te goed duidelijk te maken dat hij ‘zelluf’ mag beslissen wat hij doet. Maar even serieus: deze nee-fase heeft oprecht nut!

Hoera voor zelfstandigheid!

Het is niet om jou te pesten als moeder, maar je peuter is gewoon aan het groeien en zet zijn eerste stap naar zelfstandigheid. Je peuter snapt alleen de grenzen hiervan soms nog niet zo goed en dat resulteert al snel in een driftbui. Die frustraties zijn eigenlijk helemaal niet zo gek, want als jijzelf niet snapt waarom iets niet mag, word je daar vast ook niet heel blij van, toch? 😉 Je peuter heeft de behoefte aan vrijheid en zelfstandigheid en wil het liefst alles graag zelf doen, maar dat kan nog niet altijd. En dan wordt het krijsen en stampvoeten en wordt dat uitje in de supermarkt opeens niet meer zo gezellig. Probeer die frustraties daarom voor te zijn.

Frustraties voorkomen

Kijk, sommige dingen zijn nog niet voor je peuter weggelegd, simpelweg omdat het nog te gevaarlijk is of omdat hij daar nog te klein voor is. Probeer dit rustig uit te leggen en wees hier dan ook consequent in. Geef je kind niet ineens zijn zin als hij huilend en stampvoetend door de kamer loopt, want dan denkt hij juist dat dit de ideale oplossing is om iets WEL te mogen doen. Probeer deze frustraties te voorkomen en biedt bijvoorbeeld een alternatief aan! Is samen koken nog te gevaarlijk? Heel logisch, maar je peuter een paprika laten wassen kan niet veel kwaad en zo helpt hij toch nog mee! Voor een peuter is het fijn om in dit soort situaties gewoon rustig te blijven, empathie te tonen en hem serieus te nemen; op die manier voelt hij zich toch nog begrepen.

Alleen maar liefde

Eigenlijk zijn al die driftbuien zo slecht nog niet. Het is juist een teken dat je peuter aan het groeien is en de weg naar zelfstandigheid aan het ontdekken is. En wat blijkt: de meeste peuters tonen dit soort gedrag alleen bij hun ouders, meestal durven ze dit namelijk alleen bij mensen bij wie ze zich vertrouwd voelen. Hij weet namelijk dat jij ondanks deze driftbuien toch van hem houdt! En zo is dat. 😄

 

Is dit voor jou ook herkenbaar? En hoe ga jij hiermee om? Laat het ons weten in de comments.

 

Misschien vind je dit ook leuk om te lezen:

Reageer

Jouw e-mail wordt niet zichtbaar gemaakt op de website,
velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.