De schoolpleinjungle

door Gastblogger

Waar de één zich heerlijk in haar element voelt op het schoolplein, vindt de ander het zo ongeveer the worst place ever. ­­Ik heb hier de laatste tijd een beetje ‘onderzoek’ naar gedaan en ik moet zeggen: dat was best leerzaam. Sommige dingen herkende ik, andere dingen (gelukkig) totaal niet. Dat het schoolplein een big happening is, is mij echter wel duidelijk. Er bestaan schoolpleintypetjes, er ontstaan schoolpleinaffaires en er is sprake van een heuse schoolpleinpolitiek.

De soorten moeders die ik onderscheid naar aanleiding van mijn gesprekken:

De ‘roddelkippen’

Je kent ze vast wel (of je bent er zelf één): Een groepje van nukkige ‘moekes’ die niets leuker vinden dan praten over anderen (in plaats van mét anderen) die smullen van het stukgelopen huwelijk van de moeder een eindje verderop, die de schoolprestaties van kinderen als meetlat voor succes lijken te gebruiken en waar vrijwel elk gesprek begint met “heb je het al gehoord?”. Die zou ik vermijden of in ieder geval uit het vizier van blijven.

De ‘Ab Fab Mommy’

Gekapt en gepolijst, hakken van 12 centimeter, niet besmeurd met typische kindervlekken (lees: door je kind zorgvuldig op jou gemorste tand- of chocoladepasta), de eventuele sporen van vermoeidheid met een goeie laag plamuur weggewerkt en altijd een brede glimlach. HOE. DOET. ZE. DAT????

De ‘actieve moeders’

Dat zijn de moeders (of vaders) die overactief zijn in en rondom school. Zitten het liefst in alle commissies en houden zich bezig met allerhande schoolactiviteiten: van luizen pluizen en het voorleesontbijt tot het Kerstfeest. Fantastisch dat deze ouders er zijn! Klein puntje van aandacht: sommigen lijken zich nogal te ergeren aan moeders die een wat minder actieve (zichtbare) rol hebben. Niet helemaal fair, want we hebben nou eenmaal niet allemaal evenveel tijd (of zin…).

De ‘altijd-te-laat-moeder’

Te laat komen kan iedereen wel eens gebeuren, maar bij sommige mensen is dat om één of andere vage reden chronisch. Na half 9 stormt zij met de kids naar binnen in een klas die net klaar was om te beginnen. Lieve altijd-te-laat-moeder, de juf vindt het vast heel fijn als het je lukt om ’s ochtends 5 minuutjes eerder de deur uit te gaan, en als school uitgaat is het fijn als ook jij op het schoolplein staat.

De ‘smartphone moeder’

Deze moeder vindt het schoolplein waarschijnlijk niet de meest prettige plek, of is enorm druk met werk of sociale contacten. In ieder geval staat zij al starend op haar smartphone te wachten tot haar kind uit school komt. Soms zal de smartphone direct verdwijnen en een ander moment krijgt het kind in kwestie nauwelijks een begroeting en blijft moeders strak naar haar schermpje turen.

Tips

Ach en het merendeel van de moeders is eigenlijk vrij gewoon; meestal (net) op tijd op het schoolplein, heeft iets onopvallends aan (want praktisch en vlekken zijn niet erg) en kijkt bij het openen van de schooldeur of haar kind blij uit school komt. Want dat is haar enige missie: haar kind ophalen om vervolgens samen naar huis te gaan. Uiteraard zijn de types hierboven een beetje stigmatiserend beschreven en missen er wellicht nog een aantal, toch zal je vast wel een aantal typetjes herkennen. Mocht je het schoolplein voor jezelf een succes willen maken, dan heb ik nog een paar tips voor je:

  1. Lach vriendelijk naar de andere ouders, niet als een stonede garnaal, maar gewoon een vriendelijke open lach, eventueel met een “Hoi!”;
  2. Als je contact wilt, laat je mobiel dan eventjes 10 minuten in je tas of zak en maak zelf contact;
  3. Flirten doe je liever niet op het schoolplein;
  4. Kom op tijd! En dat is bij voorkeur vijf minuten voordat de school uitgaat.

Wat zijn jouw ervaringen met het schoolplein?

 

Suzanne-profielSuzanne Cee is moeder van twee zoons (3 en 6 jaar)  en een ‘eigen leven’ hebben is voor haar nog een grote zoektocht. Vragen als: ‘Wie ben ik? Een hippe mama? Een oermoeder? Een carrièrevrouw? Of gewoon allemaal tegelijk?’ passeren daarbij de revue. Ze neemt ons mee op haar zoektocht, maar zegt in ieder geval een gewone moeder te zijn, die (net als alle anderen) het beste wil voor haar kinderen.

Reageer

Jouw e-mail wordt niet zichtbaar gemaakt op de website,
velden met een * zijn verplicht.