Stop mom-shaming!

door Gastblogger

Mom-shaming, lees: Het keihard bekritiseren van andere moeders. Het lijkt dé rage van dit moment, bijna een soort ‘ice bucket challenge’ onder moeders. Hetzelfde ijskoude gevoel, maar helaas is het goede doel in geen velden of wegen te bekennen. Compleet zinloos dus.

Als je net moeder bent geworden heb je nog geen idee. Want zeg nou eerlijk als je strak van de hormonen, grienend van geluk en stapelverliefd op je nieuwste ‘aanwinst’ in je kraambed ligt, dan weet je toch zeker dat alle moeders net zulke weke dieren zijn als jij? MIS dus! Net als in veel andere gemeenschappen kent ook de moedergemeenschap een radicale stroming. De haatmoeders, de terroristen onder de moeders zeg maar. Andere moeders publiekelijk door het slijk halen, verbale bommen plaatsen en als ware strijder schreeuwen hoe fantastisch je eigen moedergeloof is, zijn slechts een paar uitingen van moederterrorisme.

Dit moét stoppen, we hebben elkaar juist zo hard nodig! Het is tijd voor een tegenbeweging. Liefde zaaien waar haat oogst. Ik roep alle moeders op tot ‘mom-caring’ en ik wil graag zelf beginnen. Goed voorbeeld doet volgen hoop ik dan maar.  Hieronder een ode aan de 7 belangrijkste moeders in mijn directe omgeving.

  1. Anne. Sinds een half jaar een ‘mom in crime’ van een dochter. Fantastisch mens en moeder. Wat ik het meest aan haar bewonder is haar geduld, optimisme en eindeloze liefde. Haar baby wordt rustig nog vijf keer per nacht wakker maar klagen doet ze zelden. Stiekem vindt ze de nachtelijke ontmoetingen ook nog best gezellig, als dat geen oer-optimisme is….
  2. Roos 1. Moeder van een Zoon. Hele andere moeder dan ik, maar jongens wat een bewondering voor haar. Die jongleert met studie, werk, moederschap, vriendschap, nachtdiensten en man in de horeca. Niet te doen toch? En ze ziet er ook nog fantastisch uit. Diepe buiging.
  3. Roos 2. Kersverse moeder van een zoon, maar nu al the bomb! Weet je wat ik zo tof aan haar vindt? Zij is zo puur en stoer. En extreem geestig. Die combinatie maakt haar van goud.
  4. Roos 3 (ja klopt, ik ben nogal dol op moeder-Rozen). Moeder van het nichtje en neefje van mijn eigen bloedjes. Onze kinderen hebben een nogal temperamentvolle bloedlijn. De manier waarop zij daar mee omgaat, de rust en liefde waarmee ze de o zo herkenbare temperamentexplosies weet te blussen, is magnifiek en leerzaam.
  5. Fleur. Moeder van drie (!) zoons, en dit zijn échte jongens-jongens. Altijd energiek, fysiek en aanwezig. Ik vermoed dat zij de definitie van rust in huis echt niet meer kent. En weet je wat ik zo leuk vind aan haar? Ze is niet gek te krijgen: hoe actiever en viezer, hoe te beter, lijkt soms wel haar credo.
  6. Maaike. Deze moeder verdient de positiviteitspluim. Zij heeft zulke bijzondere meiden groot gebracht, ongelofelijk. Zij hebben met elkaar best wat lastige hobbels moeten nemen, maar altijd met een kracht en optimisme waar je ‘u’ tegen zegt. Zij is met haar meiden echt een team.
  7. Mama. Ik noem haar als laatste, maar als er een volgorde van belangrijkheid in mijn ‘moeder top 7’ zou zitten, zou zij natuurlijk met stip op 1 staan. Een paar zinnen is te kort om haar bovennatuurlijke talent voor het moederschap te beschrijven. Als er een vacature voor oppermoeder zou bestaan, zou zij de functie zonder twijfel krijgen. Zij is met recht GROOTmoeder. Ik bof  maar met zo’n goed voorbeeld.

Doe je mee met ‘mom-caring’? Tag een collega-moeder en vertel haar waarom je haar zo bijzonder vindt!

 

Lees ook Eline haar vorige artikel: Van enge moederkliekjes tot moedernijd

ElineEline (30) is gelukkig met Ronen en moeder van twee heerlijke dochters Sarah (3) en Eden (0). Eline droomde altijd van het moederschap  en geniet er ook ontzettend van. Tussen het genieten door heeft ze ook wel eens last van ‘off days‘ en dan houdt humor, relativeringsvermogen en liefde haar op de been. Eline vindt het leuk om te schrijven over wat haar als moeder en mens bezighoudt, beweegt en opvalt.

Vertel 't ons 2 reacties

  1. Leuk, Post! En zeer herkenbaar xx

  2. Mariekepostvanderwiele- 07-07-2016 om 18:34

    Met een traantje van ontroering op mijn wang speel ik de bal terug naar Eline.
    Al bijna vier jaar onderscheidt zij zich als moeder.
    Lief oneindig geduldig fijngevoelig inventief creatief kortom bijna te lief.
    Ik wacht op een blog over vaders maar zet mijn enige zoon vast op 1
    Voor wie nu twijfelt aan mijn geloofwaardigheid, ik denk dit niet alleen.

Reageer

Jouw e-mail wordt niet zichtbaar gemaakt op de website,
velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.