Huisje, Boompje, Binkie

door Gastblogger

Na een hele spannende zwangerschap en bevalling kregen we een tweede, gezonde zoon. We konden ons geluk niet op en besloten we dat het bij twee kinderen zou blijven. Na een paar maanden genieten van onze tweede zoon, ging ik weer aan het werk en zoon twee ging naar school. Ik was gelukkig, maar had al jaren nog één onvervulde droom: een hondje. Uren zat ik achter de computer te staren naar plaatjes van gevlekte, witte, zwarte en bruine hondjes. Er was slechts één probleem: manlief. Die wilde namelijk geen hond. “Wie loopt er straks ’s avonds mee buiten? En in de regen? Ik!” En dus werd het een zware missie. Ik liet hem de allerschattigste plaatjes zien, keek hem op mijn allerliefste manier aan, praatte als Brugman, maar zonder resultaten en dus zonder hondje.

Tot die dag in december. Een klein, mollig, wollig, bruin-wit gevlekt hondje met rood halsbandje verscheen op mijn scherm. Z’n oren flapperden een beetje in de wind. Hij keek wat zielig in de camera. IK WAS VERKOCHT! Was het zijn wollige vachtje? Het rode halsbandje? Die ietwat zielige oogjes? Het zal een combinatie van factoren zijn geweest, inclusief nagierende hormonen, maar deze moest ik hebben! Ik toetste het telefoonnummer in en verwachtte eigenlijk dat dit schattige hondje allang verkocht was. Maar nee, hij was er nog! Het werd een guerrillastrijd met manlief, maar de avond erop zaten we in de auto op weg naar Noord-Brabant.

Al mijn verwachtingen kwamen uit: dit hondje liet zich makkelijk oppakken, knuffelen en corrigeren. Ik kreeg een likje in mijn nek en de verkoopmevrouw een paar honderd euro. Twee weken later maakte Binkie zijn entree. Zoals afgesproken met manlief tijdens de guerrillastrijd, liep ik nachten buiten met dit kleine, wollige hondje om hem zindelijk te krijgen. Ook in de regen. Ging ik met hem naar de dierenarts, ontvlooide en ontwormde hem, en leerde hem commando’s.

Mij hield hij gezelschap tijdens lange wandelingen om mijn zwangerschapskilo’s (20!) eraf te krijgen. (Toen gelukt, maar nu even niet. Plus tien op dit moment…). Enthousiast blijft hij stokken ophalen en terugbrengen. Gromt hij zo hard als hij kan naar iedere ongewenste gast in mijn buurt. En komt dicht bij me liggen als ik moe of verdrietig ben.

Binkie de kindervriend

Binkie werd een echt maatje. Groeide op tussen de spelende kinderen en werd daardoor een echte kindervriend. En verkleedhond. Want een babymutsje of brandweerhelmpje staan hem, net als het rode halsbandje, echt fantastisch! Hij komt troostend bij geschaafde knietjes liggen of vlakbij zieke buikjes. Na vakanties hebben de oppaskindjes mij best gemist, maar Binkie des te meer.

Binkie is dus de ideale hond. Behalve in zijn gedrag naar andere honden. Hij is niet groot, zo’n 25 cm hoog, maar waant zich met regelmaat een maatje of drie groter. Dit egoprobleem steekt vooral de kop op bij grotere honden. Zodra er één in het zicht verschijnt, begint het met zijn vacht. Er ontstaat een hanenkam op zijn rug en licht begint hij te grommen. Dichterbij gekomen ontstaat er een luider gegrom en nog wat later een waar blafconcert. Daarom word ik inmiddels al handig ontweken door de baasjes van deze honden in het park. Leuke baasjes, waar ik dus zelden een leuk gesprek mee kan voeren.  De castratie bracht hier helaas weinig verandering in.

Maar gelukkig kwam Boris met zijn baasjes hier in de buurt wonen. Een labrador op leeftijd. Groot en lomp, maar oh zo lief en oh zo doof. Boris krijgt daarom weinig mee van Binkies blafconcerten. Duwt hem ook zo opzij, want zoals gezegd erg lomp. Dan is er dus weinig reden voor defensief gedrag, houdt Binkie het blaffen voor gezien en rent vrolijk achter Boris aan. En heb ik weer een gezellig praatje met die leuke baasjes van Boris. Zo ben ik heel tevreden met mijn huisje, boompje, Binkie. Nou bijna dan, want heel graag wil ik nu een tweede hond. En gaan we dus de loopgraven weer in… Duimt u voor me?

 

TamaraTamara is 37 jaar,  getrouwd en moeder van twee zonen van 5 en 9 jaar. Ze heeft gewerkt in diverse functies in het basisonderwijs en is na de geboorte van haar oudste zoon gastouder geworden van kindjes in de leeftijd van 0 tot 4 jaar.

Reageer

Jouw e-mail wordt niet zichtbaar gemaakt op de website,
velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.